Σχετικά με το θέμα της παγκόσμιας αύξησης τιμών και ιδιαίτερα στα επισιτιστικά αγαθά να θυμηθούμε ότι οι τιμές τους αυξήθηκαν απότομα τον προηγούμενο χρόνο εξαιτίας της παγκόσμιας διεύρυνσης της ζήτησης από εκατομμύρια ανθρώπους σε Κίνα, Ινδία, Βιετνάμ κα που χάρη στη βελτίωση των εισοδημάτων τους εμπλούτισαν τη διατροφή τους εκτός από ρύζι σε κρέας, γάλα, γεωργικά και δημητριακά προϊόντα. Σημειωτέον, ότι η Κίνα αυτή τη στιγμή σε ετήσια βάση καταναλώνει το 14% της παγκόσμιας παραγωγής γάλακτος. Aνάλογες όμως προβλέψεις για τον κίνδυνο παγκόσμιας επισιτιστικής κρίσης κάνει και η υπηρεσία τροφίμων και και γεωργίας (FAO)του Οργανισμού Ηνωμένω Εθνών.

Ένας δεύτερος λόγος είναι ότι μετά την κρίση του χρηματοπιστωτικού συστήματος υπήρξε ομαδική μετακίνηση κεφαλαίων από τις τράπεζες και τα στεγαστικά δάνεια σε άλλες εναλλακτικές μορφές επένδυσης π.χ.  παράγωγα τροφίμων (προαγορά τροφίμων για μελλοντική χρήση) κάτι που οδήγησε σε περαιτέρω άνοδο των τιμών τους στον παρόντα χρόνο.

Στη κρίσιμη αυτή περίοδο που περνά η παγκόσμια οικονομία οι τιμές βασικών προιόντων π.χ. σιτάρι ,καλαμπόκι, ζάχαρη κ.ά είναι έντονα αυξητικές ,με την τελευταία στα υψηλότερα  της 30ετίας , τον δε καφέ π.χ. arabica στα υψηλότερα της 15ετίας.Οι εκτιμήσεις επίσης για το α εξάμηνο του 2011 μιλούν επίσης για άνοδο των τιμών λόγω των μειωμένων αποθεμάτων τροφίμων αλλάκαι των περίεργων καιρικών συνθηκών. Η πολιτική αστάθεια επίσης στον ευρύτερο χώρο της Μ.Ανατολής και της Β.Αφρικής εντείνουν τους φόβους για ανεπάρκεια στα αποθέματα τροφίμων.

Ένας τρίτος επίσης λόγος είναι ότι εν όψει της επερχόμενης κρίσης υδάτινων πόρων θα υπάρξει μεγάλη υστέρηση σε νερό τόσο στις γεωργικές παραγωγές όσο και στην κτηνοτροφία.

Αρκούν όμως αυτοί οι λόγοι, με την προσθήκη της συνεχιζόμενης αύξησης της τιμής του πετρελαίου(σημειωτέον εδώ ότι η Κίνα σε ημερήσια μόνο βάση έχει ανάγκη τη συνολική παραγωγή πετρελαίου της Σαουδικής Αραβίας) ,ώστε να χαρακτηρίζονται ως ικανοποιητικοί και να δικαιολογούν την αύξηση των τιμών των αγαθών και υπηρεσιών σε είδη πρώτης ανάγκης στη χώρα μας ;

Σαφώς όχι . Kαι το λόγο εδώ έχει η υπεύθυνη πολιτεία και το καθύλην αρμόδιο Υπουργείο που οφείλουν να προσδιορίζουν το πολιτικό τους στίγμα, όπως τούτο προκύπτει από το ευρύτερο πολιτικό τους σχέδιο  που έχουν καταθέσει και έχει ψηφισθεί ενώπιον του ελληνικού λαού.

Επισημαίνουμε εδώ ότι οι κυβερνήσεις δεν διαμορφώνουν στρατηγική συγκυριακά ή με βάση τις πιέσεις που δέχονται από οργανωμένες ομάδες συμφερόντων, ούτε είναι δέσμιες συντεχνιακών αντιλήψεων. Απαιτείται ωστόσο να έχουν ξεκάθαρη, εμπνευσμένη στρατηγική που έχουν στοιχειοθετήσει από προηγούμενη ανάλυση της κατάστασης και ιδιαίτερα όταν πρόκειται για θέματα φλέγοντα και χρονίζοντα που άπτονται της καθημερινότητας του πολίτη πχ ακρίβεια, καθαριότητα, διαχείριση απορριμμάτων, εξυπηρέτηση του πολίτη από τις δημόσιες υπηρεσίες, παροχή υγειονομικών υπηρεσιών κ.ά.

Είναι καθόλα σημαντικές οι  πρωτοβουλίες  Χρυσοχοίδη όπου σε συνεργασία με αρμόδιους φορείς της αγοράς αποφασίστηκε το πάγωμα και οι μειώσεις τιμών σε βασικά καταναλωτικά αγαθά.

Βέβαια το πως αυτό θα λειτουργήσει πρακτικά και μακροχρόνια προς όφελος της τσέπης του καταναλωτή αποτελεί ένα ερώτημα.

Ποιος εγγυάται δηλαδή ότι μετά την περίοδο παγώματος δεν θα « φάει » ο καταναλωτής “καπέλο” με πολλαπλάσια ποσοστιαία αύξηση των τιμών ;

Εκτιμώντας  ωστόσο τις αντίστοιχες πρωτοβουλίες προκρίνω επιπρόσθετα και τις εξής Στρατηγικές κινήσεις σε μια προσπάθεια συγκεκριμενοποίησης τόσο της στοχοθέτησης όσο και της μεθοδολογίας που πρόκειται να υιοθετηθεί για την προσέγγιση με επιτυχία του ζητήματος της ακρίβειας .

Οι κινήσεις αυτές αφορούν τα εξής :

Το συμπέρασμα είναι ότι η όποια συζήτηση ,επιβάλλεται να έχει συγκεκριμένη ατζέντα προς συζήτηση και γνώση του τι ακριβώς συμβαίνει στις υπόλοιπες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης με το θέμα των τιμών, κυρίως όμως απαιτείται ισχυρή πολιτική βούληση για επίλυση του προβλήματος .Και στη φάση αυτή, με την παρούσα αποτελεσματική ηγεσία του υπουργείου περιφερειακής ανάπτυξης, παρουσιάζεται ευκαιρία για συγκεκριμένη πολιτική κατεύθυνση και επίλυση του ζητήματος και τούτο γιατί αν δεν προκύψει λύση τώρα είναι αμφίβολο αν θα προκύψει στο μέλλον.