Αρκετοί λοιπόν από αυτούς τη χρησιμοποιούν δίχως να σκέφτονται ότι κάποιοι άλλοι συμπολίτες τους, στο όνομα της δικής τους αυτοεξυπηρετικής λογικής περί Δημοκρατίας, υποφέρουν από τη σκληρή καθημερινότητα που βιώνουν και τον αγώνα σε ημερήσια βάση που δίνουν, ώστε να εξασφαλίσουν τα απαραίτητα προς το ζην σε ένα περιβάλλον διαρκούς ανασφάλειας και ανισότητας, που ξεκινά από την επιλογή του Ιδιωτικού σχολείου και Πανεπιστημίου μέχρι την εύκολη και άμεση επαγγελματική αποκατάσταση. 

Το περιβάλλον όμως αυτό δεν έχει σχέση, δεν αγγίζει, δεν πλήττει τα διάφορα, κατά καιρούς, κομματικά “λαμόγια” με τους παχυλούς μισθούς που εκτρέφει και συντηρεί,σε βάρος του κοινωνικού συνόλου,   ως “παράσιτα” η ίδια αυτή  Δημοκρατία,που ανέχεται επίσης προκλητικά όσους διαπράττουν το έγκλημα της φοροδιαφυγής και όσους τσιμεντοποιούν αυθαίρετα και την τελευταία γωνιά πράσινου που έχει απομείνει.

Η αντιπροσωπευτική Δημοκρατία όμως σήμερα, στην παραμορφωτική ωρίμανσή της, απειλείται σοβαρά και για επιπλέον συγκεκριμένους λόγους όπως:

1. Η νομοθετική εξουσία συνεχώς αποδυναμώνεται ενώ αντίθετα η εκτελεστική εξουσία ενισχύεται, με συνέπεια την ελλειπή εκπροσώπηση των πολιτών και την διεύρυνση του Δημοκρατικού ελλείμματος.
   
   
2. Οι τρείς βασικές εξουσίες του Δημοκρατικού μας πολιτεύματος εκτελεστική- δικαστική- νομοθετική στην ουσία έχουν ενσωματωθεί σε μια, την εκτελεστική η οποία με τη συμπεριφορά της επιβάλλει ή δείχνει ιδιαίτερα ανεκτική στη βούληση των δύο(2) άλλων εξουσιών.
   
   
3. Οι αποφάσεις της πλειοψηφίας μέσω της Εκτελεστικής εξουσίας-κυβέρνησης δεσμεύουν μονίμως τη βούληση της μειοψηφίας που εκπροσωπείται από τα κόμματα της αντιπολίτευσης.
   
   
4. Η οικονομική μεγέθυνση και ανάπτυξη στο πλαίσιο της αντιπροσωπευτικής Δημοκρατίας δεν ανταποκρίνεται στην επίτευξη ευημερίας για την μεγάλη μεσαία τάξη αλλά οδηγεί σε κλιμάκωση των οικονομικών ανισοτήτων εξασφαλίζοντας προνόμια στους λίγους και επιβαρύνοντας τους πολλούς (πχ άνιση φορολογική μεταχείριση).
   
   
5. Η ιδιότυπη προκλητική προνομιακή ασυλία  που παρέχει και η ανεκτικότητα που δείχνει την εκθέτουν στο «κοινό περί δικαίου αίσθημα »που οφείλει να περιφρουρεί, τραυματίζουν την αντιπροσωπευτικότητα και την ποιότητα των δημοκρατικών,ανά τους αιώνες, χαρακτηριστικών της.
   
   
6. Η ποιοτική αξία των αντιπροσώπων του λαού είναι απελπιστική και το κριτήριο επιλογής τους από τους κομματικούς οργανισμούς είναι η ανθεκτικότητά τους  στις κάθε λογής κομματικές ανοησίες που είναι υποχρεωμένοι να μετουσιώνουν και να εκφράζουν σε πολιτικό λόγo. 
   
    

Η επαγγελματικοποίηση λοιπόν αυτή της πολιτικής είναι βέβαιον ότι απαξιώνει την πολιτική διαδικασία και υποβαθμίζει τη λειτουργία του πολιτικού συστήματος.

Η περιπέτεια ως εκ τούτου, της αντιπροσωπευτικής Δημοκρατίας είναι μια περιπέτεια δίχως τέλος με την λαϊκή κυριαρχία να έχει υποκατασταθεί πλήρως από την κομματική κυριαρχία και την τελευταία να έχει υποταχθεί στην τυραννία της πλειοψηφίας  του εκάστοτε κυβερνώντος κόμματος.

Οσο οι θεσμοί θα αδυνατίζουν τόσο οι δημιουργικές δυνάμεις της κοινωνίας θα παραμένουν ανέκφραστες , εγκλωβισμένες και  αναξιοποίητες σε μια χώρα που τις έχει αληθινά ανάγκη.