Δεν κατανοώ υπό ποιά έννοια λειτουργεί η κοινοβουλευτική Δημοκρατία στη χώρα μας από τη στιγμή που οι σημαντικές οικονομικές αποφάσεις δεν λαμβάνονται πλέον από την κυβέρνηση αλλά από την τρόικα.

Ζούμε την ψευδαίσθηση της Δημοκρατίας, το «zωτικό ψεύδoς» κατά τον Ιψεν.

Στην πραγματικότητα τελούμε υπό διεθνή οικονομικό έλεγχο για τα επόμενα τουλάχιστον πέντε χρόνια.

Κι αυτό γιατί το πολιτικό σύστημα δεν μπόρεσε εδώ και χρόνια να στοιχειοθετήσει ένα υλοποιήσιμο  μακρόπνοο Σχέδιο ανάπτυξης για τη χώρα και στην παρούσα κρίση δεν κατάφερε να μπει σε μια συντεταγμένη και συγκροτημένη πορεία υλοποίησης των διαρθρωτικών μέτρων που σωστά επεβλήθησαν από την διεθνή εποπτεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του  ΔΝΤ και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας.

Αντί της προτεραιότητας στην περικοπή των δημοσίων δαπανών και την μείωση του μεγάλου κράτους δόθηκε έμφαση στη συλλογή εσόδων, όχι όμως μέσω της πάταξης της φοροδιαφυγής αλλά μέσω της άδικης και εύκολης λύσης της οριζόντιας περιστολής μισθών και συντάξεων και της επιβολής άγριας και πρωτοφανούς φορολόγησης.

Αποτέλεσμα της προηγούμενης πολιτικής  : πρώτον, η κατάρρευση των εσόδων λόγω της αύξησης των φόρων και της αναμενόμενης μειωμένης φοροδοτικής ικανότητας των νοικοκυριών και επιχειρήσεων και δεύτερον,  η αδυναμία εκτέλεσης του προϋπολογισμού που θα επαναληφθεί πολλές φορές στο μέλλον. 

Από την άλλη, οι φοροκλέπτες  κρυφογελούν κάνοντας «πάρτυ» αφού συνεχίζουν να πληρώνουν οι ίδιοι και οι ίδιοι.

Αλλά και τα αποτελέσματα αυτής της πολιτικής είναι εξαιρετικά πενιχρά:

Σε αυτήν την κατάντια και τον εξευτελισμό δεν αντιδρά δυστυχώς κανείς. Που είναι ο σεβασμός των ατομικών δικαιωμάτων και η ισοκατανομή φορολογικών βαρών και η αίσθηση δικαίου στους πολίτες;

Σε τι τελικά να πιστέψει ο Έλληνας πολίτης;

Που είναι αλήθεια οι θεσμικοί φορείς της πολιτείας από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας μέχρι το Σώμα του Κοινοβουλίου;

Καθισμένοι στις παχυλούς μισθούς τους παρατηρούν προφανώς τα τεκταινόμενα.

Το κράτος χρόνια τώρα υπερασπιστής συντεχνιακών συμφερόντων και όχι υπερασπιστής των συμφερόντων του ελληνικού λαού έχει αποκοπεί από την κοινωνία έχει χάσει την ταυτότητά του και κανείς δεν μπορεί να το ανασυντάξει σε ένα νέο ρόλο που να ισορροπεί τα αντιτιθέμενα  κοινωνικά συμφέροντα και να αναβαθμίζει το ρόλο της πολιτικής στα μάτια της κοινωνίας.

Άρθρο του Αντώνη Ζαΐρη στην ηλεκτρονική εφημερίδα Statesmen.