Η απόφαση της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας για αγορά τραπεζικών ομολόγων και τιτλοποιημένων δανείων άναψε το πράσινο φως για παροχή ρευστότητας εκατοντάδων δισεκατομμυρίων ευρώ στις ευρωπαϊκές τράπεζες που με τη σειρά τους υποτίθεται θα τη διοχετεύσουν στην πραγματική οικονομία μέσω νέων δανείων σε επιχειρήσεις και νοικοκυριά.

Με αυτό τον τρόπο υπάρχει ελπίδα να αναθερμανθεί η μουδιασμένη οικονομική ανάπτυξη στην ευρωζώνη, αρκεί βέβαια τα χρήματα να « πέσουν » στην πραγματική οικονομία και να μην μοχλευθούν στις αγορές πχ Χρηματιστήριο, δημιουργώντας νέες φούσκες.

Ήταν ακατανόητη μέχρι σήμερα η στάση της Ευρώπης που δεν είχε προβεί εδώ και καιρό σε μία τέτοια κατ αρχήν ανακουφιστική κίνηση, κάτι που οι ΗΠΑ  είχαν κάνει πράξη από το 2008, στο ξεκίνημα της κρίσης μέσω της ποσοτικής χαλάρωσης ,παρά τις περί αντιθέτου πολιτικές- συντηρητικές κυρίως φωνές περί ανεξέλεγκτου πληθωρισμού ή και υποτίμησης του δολαρίου. Δεν συνέβη βεβαίως τίποτε από αυτά στην άλλη άκρη του Ατλαντικού.
Ανεξήγητη όμως ήταν και η Ψυχωσική εμμονή της Ευρώπης ,εξαιτίας της Γερμανίας, που προσκολλημένη στο φάντασμα των πληθωριστικών προσδοκιών αποστερούσε και συνεχίζει να αποστερεί από ρευστότητα στην αγορά κάνοντας την ανάκαμψη απόμακρο στόχο και βυθίζοντας  την οικονομία  σε μεγαλύτερη ύφεση.

Βέβαια για να μη χαιρόμαστε πρώιμα αναμένουμε να δούμε μετά τη μείωση των επιτοκίων της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας στο 0,05% από το 0,15% , τι θα γίνει τελικά με το κόστος δανεισμού των ελληνικών επιχειρήσεων που  παραμένει απαγορευτικό και ανέρχεται πάνω από 12%, εννοείται βέβαια σε αυτούς που έχουν βρει τον τρόπο να δανειοδοτούνται!!!

Άρθρο του Αντώνη Ζαΐρη στην ηλεκτρονική σελίδα newmoney.gr