Είναι κοινή λογική παραδοχή ότι ο θεσμός των συλλογικών διαπραγματεύσεων και η διαδικασία διαμόρφωσης μισθολογίων που ίσχυε προ κρίσης στη χώρα μας είχε αρνητικές επιπτώσεις σε βασικούς μακρο και μικροοικονομικούς δείκτες όπως η ανταγωνιστικότητα, οι επενδύσεις, η παραγωγικότητα των επιχειρήσεων, η απασχόληση κα.

Η ελεύθερη κυκλοφορία προϊόντων, υπηρεσιών, κεφαλαίου αλλά και η διαρκής κινητικότητα προσώπων ανά τον κόσμο συνιστά βασικό δικαίωμα και θεμελιώδη αρχή του σύγχρονου καπιταλισμού.

Η αρχή αυτή μοχλευμένη στα άδυτα της ιδεολογίας της παγκοσμιοποίησης επέτρεψε την εύκολη προσαρμογή προϊόντων και υπηρεσιών, που διακινούνται με μεγάλη ευκολία μέσω διεθνών δικτύων, στις εξατομικευμένες ιδιαίτερες απαιτήσεις διαφορετικών αγοραστικών κοινών αφού πρώτα μελετήθηκαν διεξοδικά αυτές οι διαφορετικές συνήθειες, στάσεις, συμπεριφορές και προτιμήσεις ανά φύλο, ηλικιακή κατηγορία, εισόδημα, κοινωνική τάξη και γεωγραφική περιοχή.